:.: Causative verb

Jest to bardzo specyficzna funkcja have w zdaniu. Konstrukcja takiego zdania wygląda następująco:

have/has/had

+

noun

+

past participle (czyli III forma czasownika)

Używamy causative have wtedy, gdy chcemy podkreślić, że coś zostało DLA NAS zrobione. Nie wykonaliśmy czynności sami, lecz zatrudniliśmy kogoś. Najczęściej jakiegoś speca w danej dziedzinie.
Wyobraźmy sobie taką sytuację:

'Życzliwa' siostra informuje mamusię:

Johnny has cut his hair...

Johnny obciął SOBIE włosy.

Takie zdanie może doprowadzić nieszczęsną mamusię Johnny'ego do palpitacji serca - jak Johnny sam sobie ściął włosy to efekt może być opłakany...
Jeśli siostra powie:

Johnny has had his hair cut.

Johnny obciął włosy.

To mama może odetchnąć... Uff... Wreszcie poszedł do fryzjera. No chyba, że to kolega go ostrzygł...

Więcej przykładów:

We had our kitchen redecorated.	Mieliśmy remont kuchni. (Przyjechała ekipa i pomalowali wszystko)
I am having my car serviced.	Mam przegląd samochodu. (Jakiś mechanik się nad nim męczy)
She had her tickets confirmed.	Ona miała zrobione potwierdzenie rezerwacji biletów. (Facet z biura podróży do niej dzwonił)
Do you have your PC repaired?	Masz już naprawiony komputer? (Ktoś już go dla ciebie przejrzal?)

Konstrukcja zdania wygląda zatem tak:

Osoba/rzecz która ma skorzystać na czynności	+	have	+	przedmiot/rzecz na której czynność jest wykonana	+	sama czynność (bez podania jej 'sprawcy')
She		has		her articles		published.
Ona ma swoje artykuły wydane. (ona je napisała, ale wydaje je już ktoś inny)

:.: Have jako auxiliary verb

Słówko have/has/had występuje jako czasownik posiłkowy we wszystkich czasach perfect. Nie znaczy ono wtedy absolutnie nic, a jego funkcja jest wyłącznie gramatyczna: rest.

He has gone fishing.	Poszedł na ryby. (a przynajmniej tak powiedział żonie ;)
I have just finished my homework.	Właśnie skończyłem odrabiać zadanie domowe.
She had left before we arrived.	Wyjechała zanim przyjechaliśmy. (no i nie poznaliśmy się...)
They had been walking all day before they looked for a place to	Szwędali się cały dzień zanim poszukali miejsca do odpoczynku.
Has she received the message?	Czy ona otrzymała wiadomość?
I haven't understood the word he said.	Nie zrozumiałem słowa z tego co powiedziała.
Where have you put my floppy?	Gdzie położyłaś moją dyskietkę? (do cholery z tobą ;)

:.: Have jako main verb

Najbardziej zróżnicowanym czasownikiem z tej całej grupy jest HAVE. Warto przyjrzeć mu się trochę dokładniej:

HAVE jako MAIN VERB

a) Have jako mieć, posiadać

I have a house with a huge garden.	Mam dom z wielkim ogrodem.
She has a beautiful new dress.	Ona ma śliczną nową sukienkę.

W zdaniach tego typu w nieformalnym języku (zwłaszcza w mowie) bardzo często zamiast have pojawia się wyrażenie have got.

I have got a house with a huge garden.	Mam dom z wielkim ogrodem.
They've got a good idea.	Oni mają dobry pomysł.

Pytania do takich zdań tworzymy przez inwersję:

Have you got a brother?	Masz brata?
Has she got a new dress?	Czy ona ma nową sukienkę?

Lub przez słówko posiłkowe do/does (musi wtedy ze zdania zniknąć got)

Do you have a brother?	Masz brata?
Does she have a new dress?	Czy ona ma nową sukienkę?

UWAGA!
Zdania z have got (w takim znaczeniu) mogą pojawiać się tylko w czasie teraźniejszym. Zamiana have na had zmieni znaczenie zdania!

I have got a good idea.

w czasie przeszłym będzie brzmiało

I had a good idea.

a nie

I had got a good idea.

Jeśli zamienimy to zdanie w taki sposób przesuniemy je aż do czasu Past Perfect.

Podobnie z pytaniami - zapytamy się

Did you have a good idea?

a nie

Had you got a good idea.

b) Podstawowym znaczeniem have jest mieć. Pojawia się on jednak bardzo często w takich zdaniach, które dosłownie przetłumaczone na polski brzmiałyby nieco 'koślawo':

They are having an argument.	Oni się kłócą.
Have a good time!	Baw się dobrze!
He is having a shower.	On bierze prysznic.
She had scrambled eggs for breakfast.	Ona zjadła jajecznicę na śniadanie. (nie jest błędem powiedzieć She ate scrambled eggs for breakfast., ale have w takim zdaniu brzmi 'bardziej' po angielsku, z kolei 'bardziej' po polsku brzmi tłumaczenie Ona zjadła jajecznicę na śniadanie.)

:.: do/have/be

Jest to bardzo specyficzna grupa czasowników. Jako główne czasowniki (main verbs) w zdaniu znaczą one:

do	robić
have	mieć
be	być

Jako czasowniki posiłkowe (auxiliary verbs) nie znaczą ... nic. Służą jedynie ustawieniu czasu w zdaniu. Te czasowniki są specyficzne także pod innym względem. Są 'samowystarczalne' jeśli chodzi o tworzenie pytań czy przeczeń. Spójrzmy na kilka zdań:

I have a problem.	Mam problem.	Present Simple, czasownik w znaczeniu mieć
I have spent some money on new cosmetics.	Wydałam trochę pieniędzy na nowe kosmetyki.	Present Perfect, czasownik have jest tu jedynie funkcyjny. Dopiero spend informuje nas o właściwej czynności.
Is he tired?	Czy on jest zmęczony?	Present Simple, czasownik w znaczeniu być - jako łącznik w orzeczeniu składającym się z dwóch elementów: łącznika jest i orzecznika zmęczony, dodatkowo po inwersji tworzącej pytanie :-)
She was cooking.	Ona gotowała.	Past Continuous, czasownik be (w czasie przeszłym was) jest tu jedynie funkcyjny - ustawia aspekt 'niedokonanej' czynności w czasie przeszłym.
I did my homework.	Zrobiłem pracę domową.	Past Simple, czasownik do w znaczeniu robić w czasie przeszłym.
Did you write your essay?	Napisałeś wypracowanie?	Past Simple, czasownik do w formie przeszłej did tworzący tu jedynie pytanie.

Problemem często okazują się zdania, w których pojawiają się te czasowniki w obu funkcjach - jako czasownik posiłkowy i główny:

What do you do?	Co robisz? (dosłownie: czym się zajmujesz)	Pierwsze do jest w funkcji czasownika posiłkowego - tworzy jedynie pytanie, drugie oznacza robić i jest głównym czasownikiem w zdaniu.
I have had a cup of coffee already.	Już miałam (piłam) dzisiaj kawę.	Ponownie - pierwsze have jest funkcyjne jedynie, dopiero drugie informuje nas co właściwie było z ta kawą.